زورکی نخند عزيزم.مي دونم اومدی بازی .نمی خوام اين آخرين بازی زندگيم ببازی . خودتو راحت کن و فکر کن که جبران گذشته است.از منم ميگذره اما ، به دلت چاله نسازی .

اومدی بشکنی بشکن.از من ساده چی مونده .قبل تو هر کی  بوده تموم تار و پود سوزونده.

تو هم از يکی ديگه سوختی می خوای تلافی باشه . بيا اين تاب و دل و باقی احساسی که مونده...

دل ما اونقده پارست .موندش مرگ دوباراست.آسمون دل ما خيلی وقت بی ستاره است. همينم که باقی مونده واسه دلخوشی تو بشکن. تيکه تيکه هامو بردن ،آخرينشم تو بکن.

نمی خوام بگذره عمری ،خسته بشی واسه فريبم . يقتو نميگيره هيچ کس . آخه من اينحا غريبم.

بزن و برو عزيزم .مثل هر کس که زد و برد .طفلی اين دل شکسته به گناه ديگرون مرد.

نفرت تو از غريبه ، سر يک غريب خراب کن . خنده کوتاهمم رو بيا گريه کن ،عذا کن .

مهم هم نيست که چجور ميری و گناهی . اين سزاشه. باقی دلم يه مشت خاک . همينم ميخوام نباشه .عقده های يه شکستو خالی کن سره دل من

ديگه متروک مونده و سرد ، خاک پير ساحل من . از نگاهات خوب می فهمم ، که تو فکرت يه فريب .

     بازی بسه پاشو بشکن .من غريبه و تو غريبه

پیرمردی آرام آرام جلوآمدوبا صدایی لرزان گفت:با من کاری داشتی؟

-- شما؟

- من شیطانم،گویا نام مرا می بردی.

-- بله،می خواهم بدانم تو چه کرده ای که اینقدر به بدی مشهوری.من هرفعل بدی که به ذهن برسدانجام داده ام ومطمئنم که صد بارازتوبدترم.کاری هست که توکرده باشی ومن نکرده باشم؟

- نمیدونم،می خواهی یک مسابقه با هم بدهیم تا ببینیم که من چه کار می توانم بکنم وتوچه کار؟

-- موافقم.

- پس وعده ما یک ماه دیگر،همین جا.

مرد خبیث رفت و در این یک ماه ازهیچ قتل وجنایت وتجاوزوخباثتی دریغ نکرد.دزدی کرد و به حق دیگران تجاوز کردوبا استفاده ازسیاست های پلید،ملت های مختلف را به جان هم انداخت وجنگ درست کرد.وخلاصه هرعمل ناشایست وهرفعل کثیفی ازاوسرزد. بعد ازیک ماه به کوچه محل قراربازگشت. پیرمرد یا همان شیطان آرام آرام آمد.

--مرد پرسید:خب پیرمرد چه کردی؟

- شیطان با صدایی لرزان گفت:اول تو بگو چه کار کردی؟

ومرد شروع کرد به تعریف آنچه ازبدی وکثیفی دراین یک ماه کرده بود.

-- خب می بینی که من ازهیچ خباثتی کم نگذاشته ام. حالا توبگوچه کارکردی؟

- من وقتی با توخداحافظی کردم ورفتم، تو همین کوچه دیدم پسر جوانی داره رد می شه و از طرف دیگر کوچه دختر جوانی داره میاد. به دل پسر انداختم که سرش روبلند کنه وبه دختر نگاه کنه.خلاصه پنج روز اول سعی کردم این پسر به آن دخترفکرکنه وطی این پنج روز پسر توی کوچه دنبال دخترراه می افتاد،ولی دخترحاضرنمی شدباهاش حرف بزنه. پنج روزدوم روی دخترکارکردم تا حاضرشد بالاخره لبخندی به پسر بزنه. با لبخند دختر، پسرامیدوار شدو من هم روی اوکارکردم تا یک نامه فدایت شوم برای دختر بنویسد.این هم ازپنج روز سوم.پنج روز بعدی صرف این شد که دختررضایت بدهد تا جواب نامه پسررا بدهد وبا اوحرف بزند. تا اینجا شد بیست روز.

-- خب ادامه بده.

- عجله نکن...پنج روزبعد پسررا آماده کردم که به دختر پیشنهاد بدهد ودراین مدت پسربا دختربیرون می رفت ومدام اصرارمی کرد که دختربه خانه شان برود ولی هر چه پسر اصرار می کرد که من دوستت دارم،بیا کسی خانه نیست ومسأله ای ندارد، دخترنمی پذیرفت. پنج روز آخر من به کمک پسررفتم و روی دخترکارکردم تا بالاخره به تقاضای پسر جواب مثبت داد و به خانه اورفت.

-- همین!من این همه جنایت وتجاوزکردم وتوفقط همین یه کارو کردی؟!

- تو متوجه نیستی...ازهمین اقدام من حرامزاده ای به وجود می آید که تموم آنچه توکردی را انجام خواهد داد

شعری برایم بنویس
لبریز عشق پر از تکرار دوستت دارم
و دوستم بدار و بمیر برایم شقه شقه شو خاک شو غبار شو

تا من سرگران از کنارت بگذرم و نگاهی حتی به گوشه‌ی چشمی نیندازم.

شعری برایم بنویس خیس و سرشار از باران از اندوه نداشتـنم در بی قراری نبودنم
می خواهم انتقام عشقم را با عشق بگیرم
می خواهم انتقام بی قراری‌هایم را در بی قراری‌هایت بگیرم
می خواهم انتقام مردنم را با مردنت بگیرم
دوستم بدار که من هنوز عاشقم هنوز بی قرارم و تو هنوز باورم نکرده ای.

تبر را در دست هایت دیده بودم آن روز که به سنگی صیقلش می دادی
به قصد برکندن ریشه هایم از باغچه ات از دلت از خودت.
عرق ریزان و پر تلاش تکه تکه‌ام کردی شاخه‌هایم را بریدی و ریشه‌هایم را خشکاندی
تا به تمامی از خود جدایم کرده باشی.

کاشکی دوباره جوانه می زدم در خاک باغچه‌ات تا باز می توانستم با تبری در دست‌های تو
تکه تکه شوم هیزم شوم و آتش بگیرم در روزهای سرد زمستانت
شاید بتوانم دست‌هایت را گرم کنم و آب کتری‌ات را بجوشانم و تمام شب را مراقب باشم
که رواندازت را پس نکنی.

وقتی که هنوز جوانه‌ای نبودم از ریشه کندی من در آتش زاده شدم و در آتش مردم
من در عشق زاده شدم و در عشق مردم و هنوز رو به وسعت آسمان رو به بی کرانگی دشت
رو به راهی که ممکن است هیچ وقت از آن نگذری پشت پنجره‌های باز انتظار می کشم.

برگرد دوستت دارم.

هجوم لحظه های بی امان را
جز پريشانی
پيامی نيست

دردی نيست
زخمی نيست
اندوهی شرر بار است
که بر بنياد می تازد.

در مراسم پيوستن عضو جديد به شيطان پرستان که البته همچين عملی در جادوگری نيز وجود دارد ۵ بوسه مقدس است . اين ۵ بوسه توسط همسر يا خود کشيش به بدن شخص عضو شونده زده ميشود که باعث خير و برکت او ؛ تقدس او در بين شيطان پرستان ؛ تشکر از وی به منظور عضو شدن و در نهايت قبول فرد عضو شونده است . شخص جديد در وسط پنتاگرام ( چه در جادوگری و چه در شيطان پرستی و در هر دو پنتاگرام ) زانو ميزند در حاليکه کاملا عريان است . بوسه ها بر زانو ؛ الت تناسلی ؛ سينه ها و لبان شخص جديد زده ميشود . قبلا هم گفته شد که در اين دين اعتقاد خاصی و احترام خاصی به اندام تناسلی قائل هستند زيرا زندگی و جهان را بدون وجود آن پوچ ميدانند و آن را تضمين بقای بشريت ميدانند . البته قابل تامل است که تضمين بقای آدميت به وجود آن بستگی دارد اما افراط و تفريط در هر دينی وجود دارد و خواهد داشت

با يک شکلات شروع شد. من يک شکلات گذاشتم توي دستش. او يک شکلات گذاشت توي دستم. من بچه بودم. او هم بچه بود. سرم را بالا کردم. سرش را بالا کرد. ديد که مرا مي شناسد. خنديدم. گفت: "دوستيم؟" گفتم: "دوستِ دوست!" گفت: "تا کجا؟" گفتم: "دوستي که «تا» ندارد." گفت: "تا مرگ!" خنديدم و گفتم: "من که گفتم، تا ندارد!" گفت: "باشد، تا پس از مرگ!" گفتم: "نه، نه، نه. تا ندارد." گفت: "قبول، تا آن جا که همه دوباره زنده مي شوند، يعني زندگي پس از مرگ. باز هم با هم دوستيم. تا بهشت، تا جهنم، تا هرکجا که باشد من و تو با هم دوستيم." خنديدم. گفتم: "تو برايش تا هرکجا که دلت مي خواهد يک تا بگذار. اصلاً يک تا بکش از سرِ اين دنيا تا آن دنيا. اما من اصلاً تا نمي گذارم." نگاهم کرد. نگاهش کردم. باور نمي کرد. مي دانستم. او مي خواست حتماً دوستي مان تا داشته باشد. دوستي بدونِ تا را نمي فهميد.

×××

گفت: "بيا براي دوستي مان يک نشانه بگذاريم." گفتم: "باشد، تو بگذار." گفت: "شکلات. هر بار که همديگر را مي بينيم يک شکلات مالِ تو، يکي مالِ من. باشد؟" گفتم: "باشد."
هر بار يک شکلات مي گذاشتم توي دستش، او هم يک شکلات توي دستِ من. باز همديگر را نگاه مي کرديم، يعني که دوستيم. دوستِ دوست. من تندي شکلاتم را باز مي کردم و مي گذاشتم توي دهانم و تند تند آن را مي مکيدم. مي گفت: "شکمو! تو دوستِ شکمويي هستي." و شکلاتش را مي گذاشت توي يک صندوق کوچولوي قشنگ. مي گفتم: "بخورش!" مي گفت: "تمام مي شود. مي خواهم تمام نشود. براي هميشه بماند."
صندوقش پر از شکلات شده بود. هيچ کدامش را نمي خورد. من همه اش را خورده بودم. گفتم: "اگر يک روز شکلات هايت را مورچه ها بخورند يا کرم ها، آن وقت چه کار مي کني؟" گفت: "مواظب شان هستم!" مي گفت مي خواهم نگه شان دارم تا موقعي که دوست هستيم و من شکلات را مي گذاشتم توي دهانم و مي گفتم: "نه، نه، تا ندارد. دوستي که تا ندارد."

×××

يک سال، دو سال، چهار سال، هفت سال، ده سال و بيست سال شده است. من بزرگ شده ام. من همه ي شکلات ها را خورده ام. او همه ي شکلات ها را نگه داشته است. او آمده است امشب تا خداحافظي کند. مي خواهد برود. برود آن دور دورها. مي گويد: "مي روم. اما زود بر مي گردم." من مي دانم، مي رود و ديگر بر نمي گردد. يادش رفت شکلات را به من بدهد. من يادم نرفت. يک شکلات گذاشتم کفِ دستش. گفتم: "اين براي خوردن." يک شکلات هم گذاشتم کفِ آن دستش: "اين هم آخرين شکلات براي صندوق کوچکت." يادش رفته بود که صندوقي دارد براي شکلات هايش. هر دو را خورد. خنديدم. مي دانستم دوستي من « تا » ندارد. مي دانستم دوستي او « تا » دارد. مثل هميشه. خوب شد همه ي شکلات هايم را خوردم. اما او هيچ کدامشان را نخورد. حالا با يک صندوق پر از شکلات نخورده چه خواهد کرد؟!

اخ که عجب رویی داری بازم میگی دوستم داری

خودم دیدم بابا خودم دیدم لب روی لبهاش میزاری ...

       جولو پلاساتو ببر بیرون ز خونه دلم

 این همه خوبی به تو

ببین چی اومد به سرم

خانوم حالا یاقی شده رفته واسم ساقی شده

برای عاشق سردشون چه کاسه ی داقی شده

گریه و  التماس تو قشنگیه خیالمه

کشتن و اتیش زدنت اخر عشق و حالمه

پشته سرم گفتی که من درگیرو قاتی پاتیم تف

به مرامت عوضی از سرتم زیادیم

ببین چجوری بی تو دوباره جون میگیرم

فکر نکنی نباشی بدون تو میمیرم

برای من کی هستی یه لکه ی سیاهی

آخر آش و لاشی              تو زاده ی گناهی